در این کار تحقیقاتی، پارامترهای رآکتور فیزیکی جدیدی برای راکتورهای هسته ای معرفی کرده ایم که تغییر آنها باعث تغییر رفتار کیفی رآکتور می گردد. بر این اساس، فرمول بندی دینامیکی غیرخطی دو بعدی، سه بعدی و چهار بعدی با در نظر گرفتن تقریبا تمامی پارامترهای موثر بر رفتار رآکتور، به منظور توصیف سیستم های رآکتور شکافت هسته ای ارایه کرده ایم. با توجه به این معادلات، پایداری و ناپایداری سیستم دینامیکی ارایه شده و شرایط ایجاد پایداری در این سیستم ها، با استفاده از دو روش تحلیلی و عددی مورد بررسی قرار گرفته است. در این تحقیقات نشان داده ایم دو پارامتر زمان میانگین اقامت انرژی در سوخت و خنک کننده و هم چنین نسبت های آنها، بیشترین تاثیر کیفی را بر رفتار دینامیکی یک رآکتور شکافت هسته ای نوعی داشته و افزایش یا کاهش آن از حد مشخصی، می تواند منجر به ایجاد پایداری و ناپایداری در سیستم مورد نظر گردد.

تبادل آب و مواد محلول بین جریان سطحی و جریان داخل محیط متخلخل بستر رودخانه بعنوان تبادلات هایپریک شناخته می شود. تبادلات هایپریک آب و مواد مغذی را به ارگانیسم هایی که در ناحیه هایپریک زندگی می کنند، رسانیده و شرایط اکولوژیکی و چرخه مواد غذایی را در این ناحیه تحت تاثیر قرار می دهد. یکی از عوامل موثر بر این تبادلات، گرادیان های فشار در اطراف فرم بستر رودخانه می باشد. خیزاب ها و گوداب ها از اشکال ژیومورفیک رودخانه ها تلقی می شوند که گرادیان فشار در امتداد آن ها منجر به تبادلات هایپریک شده و اخیرا در پروژه های احیاء رودخانه ها مورد توجه قرار گرفته اند. هدف از تحقیق حاضر مقایسه میزان دبی تبادلات هایپریک و زمان ماندگاری جریان داخل بستر رسوبی در خیزاب-گوداب دو بعدی و سه بعدی می باشد. برای این منظور ابتدا به شبیه سازی جریان سطحی با استفاده از مدل OpenFOAM پرداخته شده و سپس فشار حاصله بر روی فرم بستر بعنوان شرط مرزی به مدل آب زیرزمینی MODFLOW معرفی می گردد. نتایج این تحقیق نشان می دهد با افزایش تقریبا 50 درصدی دامنه فرم بستر، دبی تبادلات هایپریک هم در حالت دو بعدی و هم در حالت سه بعدی 26 درصد افزایش و زمان ماندگاری در مدل دو بعدی 36 درصد و در مدل سه بعدی 41 درصد کاهش می یابد. همچنین، مقایسه نتایج خیزاب-گوداب سه بعدی با مدل دو بعدی معادل آن نشان می دهد که دبی تبادلات هایپریک و زمان ماندگاری به ترتیب 3 و 4 درصد افزایش می یابند.

نابرابری به صورت تک بعدی، در موارد بسیاری  برآورد شده، ولی رفاه فردی یک مفهوم چند بعدی است که نه تنها به درآمد؛ بلکه به سایر منافع مانند، آموزش، بهداشت، مسکن نیز بستگی دارد. هدف اساسی در این مقاله برآورد نابرابری در گروه های کالایی موجود در سبد خانوار و مقایسه بین روند تغییرات نابرابری چند بعدی با نابرابری تک بعدی (هزینه کل) در مناطق شهری، روستایی و کل کشور در ایران بوده؛ بنابراین، نابرابری چندبعدی با استفاده از ضریب جینی چند بُعدی کومار بنرجی (2010)، در دوره زمانی 1363-1400 برآورد شده است. برای این منظور از ریز داده های طرح هزینه - درآمد خانوار مرکز آمار ایران در گروه های 9 گانه ی کالایی خوراک، پوشاک، مسکن، خدمات، بهداشت، تفریحات و سرگرمی، آموزش، حمل ونقل و ارتباطات و سایر استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که نابرابری چند بعدی در مناطق شهری و روستایی دارای روند افزایشی بوده،  درحالی که نابرابری هزینه ای (تک بعدی) تا حدودی روند کاهشی را نشان داده و شکاف بین آن ها نیز افزایشی بوده است. شاخص نابرابری چند بعدی در طول دوره مورد مطالعه همواره بسیار بالاتر از سطح نابرابری تک بعدی قرار داشته است که با شواهد واقعی در ایران تطابق بیشتری دارد.طبقه بندی JEL : D3, I14, I24, I3